1Aira Herz soll nit vuschrecke! Glaube an Gott un glaube an mich! 2In dem Hus vu minem Vada (Babbe) sin vieli Zimma (Schtubene). Wenn's nit so wär, hät i(ich) dann(dnoh) zue äich gsait: Ich gang hi, äich Platz z mache? 3Un wenn i(ich) higang, äich Platz zue mache, will i(ich) wieda kumme un äich zue ma nähmä, dmit ihr do sin, wo i(ich) bi. 4Un wo i(ich) higang, d Wäg wiße na. 5Do sait d Thomas zue nem: Herr, ma(mir) wisse nit, wo dü higosch; we kenne ma d Wäg wisse? 6Jesus sait zue nem: Ich bi dr Wäg un d Wohret un s Läbä; (d) nemads kummt zum Vada (Babbe) üsa durch mi. 7Wenn na mich kenne den, dann(dnoh) den na au mi Vada (Babbe) kenne. Un vu etze a kenne na d Vada (Babbe) un hän nen gsähne. 8Do sait d Philippus zue nem: Herr, zeig uns(us) d Vada (Babbe), un s längt uns(us). 9Jesus sait zue nem: So lang bi i(ich) bi äich, un dü kennsch mi nit, Philippus? Wer mich sieht, der sieht d Vada (Babbe)! We saisch dü dann(dnoh): Zeig uns(us) d Vada (Babbe)? 10Glaubsch dü nit, daß i(ich) im Vada (Babbe) bi un dr Vada (Babbe) in ma(mir)? De Wort, de i(ich) zue äich gsait ha, de sag i(ich) nit vu ma(mir) selbscht. Un dr Vada (Babbe), der in ma(mir) wohnt, der doet sini Sache (Werk). 11Glaube ma(mir), daß i(ich) im Vada (Babbe) bi un dr Vada (Babbe) in ma(mir); wenn nit, so glaube ma(mir) doch wägä d Sache (Werke, Wunda). 12Gwiß, gwiß, i(ich) sag äich: Wer a mich glaubt, der wird de Sache (Werke) au doe, de i(ich) doe ha, un na wird nohch greßeri als i(ich) doe; denn i(ich) gang zum Vada (Babbe). 13(d) Un was sa bitte den in minem Name, des will i(ich) doe, dmit dr Vada (Babbe) vuherrlicht wird im Bue. 14Was sa mich bitte den in minem Name, des will i(ich) doe. 15Wenn na mich Liebt (Leb hän), so den na mi Gebot hebe (halte). 16Un i(ich) will d Vada (Babbe) bitte, un na(er) wird äich ä andere Treschta ge, daß sa(er) bi äich isch in Ewigkeit: 17d d Geischt dr Wohret, den de Welt nit gregt ka, denn sie sieht nen nit un kennt nen nit. Ihr kenn nen, denn na(er) bliebt bi äich un wird in äich si. 18Ich will äich nit als Waisekinda zrucklo; i(ich) kumm zue äich. 19S isch noh ä kleini Ziit, dann(dnoh) wird mi de Welt nimi säh. Ihr aba sollt mi säh, denn i(ich) läb, un ihr sollet au läbä. 20An däm Dag wäre na merke, daß i(ich) in minem Vada (Babbe) bi un ihr in ma(mir) un i(ich) in äich. 21Wer mini Gebote het un hebet (haltet) sie, der isch's, der mi liebt (leb het). Wer mich aba liebt (leb het), der wird vu minem Vada (Babbe) gliebt (leb gnume) wäre, un i(ich) wär nen liebe (leb ha) un mich nem zeige (offenbare). 22Do sait d Judas zue nem, nit dr Iskariot: Herr, was beditet des, daß dü dich uns(us) zeige (offenbare) willsch un nit d Welt? 23Jesus git zantwort un sait zue nem: Wer mich liebt (leb het), dr wird mi Wort hebed (halte); un mi Vada (Babbe) wird nen liebe (leb ha), un ma(mir) wäre zue nem kumme un bi nem Huse. 24Wer aba mich nit liebt (leb het), der hebet (haltet) mi Wort nit. Un des Wort, des sa härt, isch nit mi Wort, sundern des vum Vada (Babbe), der mi gschickt het. 25Des ha i(ich) zue äich gsait, solang i(ich) bi äich gsi bi. 26Aba dr Treschta, dr heilige Geischt, den mi Vada (Babbe) schicke wird in minem Name, der wird äich alles lehre un äich an alles erinnere, was i(ich) äich gsait ha. 27Den Friede los i(ich) äich, mi Friede gib i(ich) äich. Nit gib i(ich) äich, we de Welt git. Aira Herz soll nit vuschrecke un fircht sich nit. 28Ihr hän ghärt , daß i(ich) äich gsait ha: Ich gang hi un kumm wieda zue äich. Hätte na mich leb(lieb), so däte na äich fräie, daß i(ich) zum Vada (Babbe) gang; denn dr Vada (Babbe) isch greßa als i(ich). 29Un etzed ha ich's äich gsait, bvor s bassiert, dmit da glaubt, wenn`s etze gschähe wird. 30Ich doe nimi viel mit äich schwätze, denn`s kummt d Firscht vu d Welt. Er het keini Macht iba mich; 31aba de Welt soll merke, daß i(ich) d Vada (Babbe) liebe (leb ha) un doe, we ma(mir) dr Vada (Babbe) bpfohle het. Schtehn uf un len uns(us) vu do wäggo.