1Erant autem in ecclesia qu erat Antiochi, prophet et doctores, in quibus Barnabas, et Simon qui vocabatur Niger, et Lucius Cyrenensis, et Manahen, qui erat Herodis Tetrarch collactaneus, et Saulus. 2Ministrantibus autem illis Domino, et jejunantibus, dixit illis Spiritus Sanctus : Segregate mihi Saulum et Barnabam in opus ad quod assumpsi eos. 3Tunc jejunantes et orantes, imponentesque eis manus, dimiserunt illos. 4Et ipsi quidem missi a Spiritu Sancto abierunt Seleuciam : et inde navigaverunt Cyprum. 5Et cum venissent Salaminam, prdicabant verbum Dei in synagogis Judorum. Habebant autem et Joannem in ministerio. 6Et cum perambulassent universam insulam usque Paphum, invenerunt quemdam virum magum pseudoprophetam, Judum, cui nomen erat Barjesu, 7qui erat cum proconsule Sergio Paulo viro prudente. Hic, accersitis Barnaba et Saulo, desiderabat audire verbum Dei. 8Resistebat autem illis Elymas magus (sic enim interpretatur nomen ejus), qurens avertere proconsulem a fide. 9Saulus autem, qui et Paulus, repletus Spiritu Sancto, intuens in eum, 10dixit : O plene omni dolo et omni fallacia, fili diaboli, inimice omnis justiti, non desinis subvertere vias Domini rectas. 11Et nunc ecce manus Domini super te, et eris ccus, non videns solem usque ad tempus. Et confestim cecidit in eum caligo et tenebr : et circuiens qurebat qui ei manum daret. 12Tunc proconsul cum vidisset factum, credidit admirans super doctrina Domini. 13Et cum a Papho navigassent Paulus et qui cum eo erant, venerunt Pergen Pamphyli. Joannes autem discedens ab eis, reversus est Jerosolymam. 14Illi vero pertranseuntes Pergen, venerunt Antiochiam Pisidi : et ingressi synagogam die sabbatorum, sederunt. 15Post lectionem autem legis et prophetarum, miserunt principes synagog ad eos, dicentes : Viri fratres, si quis est in vobis sermo exhortationis ad plebem, dicite. 16Surgens autem Paulus, et manu silentium indicens, ait : Viri Isralit, et qui timetis Deum, audite : 17Deus plebis Isral elegit patres nostros, et plebem exaltavit cum essent incol in terra gypti, et in brachio excelso eduxit eos ex ea, 18et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto. 19Et destruens gentes septem in terra Chanaan, sorte distribuit eis terram eorum, 20quasi post quadringentos et quinquaginta annos : et post hc dedit judices, usque ad Samuel prophetam. 21Et exinde postulaverunt regem : et dedit illis Deus Saul filium Cis, virum de tribu Benjamin, annis quadraginta : 22et amoto illo, suscitavit illis David regem : cui testimonium perhibens, dixit : Inveni David filium Jesse, virum secundum cor meum, qui faciet omnes voluntates meas. 23Hujus Deus ex semine secundum promissionem eduxit Isral salvatorem Jesum, 24prdicante Joanne ante faciem adventus ejus baptismum pnitenti omni populo Isral. 25Cum impleret autem Joannes cursum suum, dicebat : Quem me arbitramini esse, non sum ego : sed ecce venit post me, cujus non sum dignus calceamenta pedum solvere. 26Viri fratres, filii generis Abraham, et qui in vobis timent Deum, vobis verbum salutis hujus missum est. 27Qui enim habitabant Jerusalem, et principes ejus hunc ignorantes, et voces prophetarum qu per omne sabbatum leguntur, judicantes impleverunt, 28et nullam causam mortis invenientes in eo, petierunt a Pilato ut interficerent eum. 29Cumque consummassent omnia qu de eo scripta erant, deponentes eum de ligno, posuerunt eum in monumento. 30Deus vero suscitavit eum a mortuis tertia die : qui visus est per dies multos his 31qui simul ascenderant cum eo de Galila in Jerusalem : qui usque nunc sunt testes ejus ad plebem. 32Et nos vobis annuntiamus eam, qu ad patres nostros repromissio facta est : 33quoniam hanc Deus adimplevit filiis nostris resuscitans Jesum, sicut et in psalmo secundo scriptum est : Filius meus es tu, ego hodie genui te. 34Quod autem suscitavit eum a mortuis, amplius jam non reversurum in corruptionem, ita dixit : Quia dabo vobis sancta David fidelia. 35Ideoque et alias dicit : Non dabis sanctum tuum videre corruptionem. 36David enim in sua generatione cum administrasset, voluntati Dei dormivit : et appositus est ad patres suos, et vidit corruptionem. 37Quem vero Deus suscitavit a mortuis, non vidit corruptionem. 38Notum igitur sit vobis, viri fratres, quia per hunc vobis remissio peccatorum annuntiatur, et ab omnibus quibus non potuistis in lege Moysi justificari, 39in hoc omnis qui credit, justificatur. 40Videte ergo ne superveniat vobis quod dictum est in prophetis : 41[Videte contemptores, et admiramini, et disperdimini :quia opus operor ego in diebus vestris,opus quod non credetis, si quis enarraverit vobis.] 42Exeuntibus autem illis rogabant ut sequenti sabbato loquerentur sibi verba hc. 43Cumque dimissa esset synagoga, secuti sunt multi Judorum, et colentium advenarum, Paulum et Barnabam : qui loquentes suadebant eis ut permanerent in gratia Dei. 44Sequenti vero sabbato pene universa civitas convenit audire verbum Dei. 45Videntes autem turbas Judi, repleti sunt zelo, et contradicebant his qu a Paulo dicebantur, blasphemantes. 46Tunc constanter Paulus et Barnabas dixerunt : Vobis oportebat primum loqui verbum Dei : sed quoniam repellitis illud, et indignos vos judicatis tern vit, ecce convertimur ad gentes. 47Sic enim prcepit nobis Dominus : Posui te in lucem gentium, ut sis in salutem usque ad extremum terr. 48Audientes autem gentes, gavis sunt, et glorificabant verbum Domini : et crediderunt quotquot erant prordinati ad vitam ternam. 49Disseminabatur autem verbum Domini per universam regionem. 50Judi autem concitaverunt mulieres religiosas et honestas, et primos civitatis, et excitaverunt persecutionem in Paulum et Barnabam : et ejecerunt eos de finibus suis. 51At illi excusso pulvere pedum in eos, venerunt Iconium. 52Discipuli quoque replebantur gaudio, et Spiritu Sancto.