1Esther quoque regina confugit ad Dominum, pavens periculum quod imminebat. 2Cumque deposuisset vestes regias, fletibus et luctui apta indumenta suscepit, et pro unguentis variis, cinere et stercore implevit caput, et corpus suum humiliavit jejuniis : omniaque loca, in quibus antea ltari consueverat, crinium laceratione complevit. 3Et deprecabatur Dominum Deum Isral, dicens : Domine mi, qui rex noster es solus, adjuva me solitariam, et cujus prter te nullus est auxiliator alius. 4Periculum meum in manibus meis est. 5Audivi a patre meo quod tu, Domine, tulisses Isral de cunctis gentibus, et patres nostros ex omnibus retro majoribus suis, ut possideres hreditatem sempiternam, fecistique eis sicut locutus es. 6Peccavimus in conspectu tuo, et idcirco tradidisti nos in manus inimicorum nostrorum : 7coluimus enim deos eorum. Justus es Domine : 8et nunc non eis sufficit, quod durissima nos opprimunt servitute, sed robur manuum suarum, idolorum potenti deputantes, 9volunt tua mutare promissa, et delere hreditatem tuam, et claudere ora laudantium te, atque extinguere gloriam templi et altaris tui, 10ut aperiant ora gentium, et laudent idolorum fortitudinem, et prdicent carnalem regem in sempiternum. 11Ne tradas, Domine, sceptrum tuum his, qui non sunt, ne rideant ad ruinam nostram : sed converte consilium eorum super eos, et eum qui in nos cpit svire, disperde. 12Memento, Domine, et ostende te nobis in tempore tribulationis nostr, et da mihi fiduciam, Domine rex deorum, et univers potestatis : 13tribue sermonem compositum in ore meo in conspectu leonis, et transfer cor illius in odium hostis nostri, ut et ipse pereat, et ceteri qui ei consentiunt. 14Nos autem libera manu tua, et adjuva me, nullum aliud auxilium habentem nisi te, Domine, qui habes omnium scientiam, 15et nosti quia oderim gloriam iniquorum, et detester cubile incircumcisorum, et omnis alienigen. 16Tu scis necessitatem meam, quod abominer signum superbi et glori me, quod est super caput meum in diebus ostentationis me, et detester illud quasi pannum menstruat, et non portem in diebus silentii mei, 17et quod non comederim in mensa Aman, nec mihi placuerit convivium regis, et non biberim vinum libaminum : 18et numquam ltata sit ancilla tua, ex quo huc translata sum usque in prsentem diem, nisi in te, Domine Deus Abraham. 19Deus fortis super omnes, exaudi vocem eorum qui nullam aliam spem habent, et libera nos de manu iniquorum, et erue me a timore meo.