1Die autem tertio induta est Esther regalibus vestimentis, et stetit in atrio domus regi, quod erat interius, contra basilicam regis : at ille sedebat super solium suum in consistorio palatii contra ostium domus. 2Cumque vidisset Esther reginam stantem, placuit oculis ejus, et extendit contra eam virgam auream, quam tenebat manu : qu accedens, osculata est summitatem virg ejus. 3Dixitque ad eam rex : Quid vis, Esther regina ? qu est petitio tua ? etiam si dimidiam partem regni petieris, dabitur tibi. 4At illa respondit : Si regi placet, obsecro ut venias ad me hodie, et Aman tecum, ad convivium quod paravi. 5Statimque rex : Vocate, inquit, cito Aman ut Esther obediat voluntati. Venerunt itaque rex et Aman ad convivium, quod eis regina paraverat. 6Dixitque ei rex, postquam vinum biberat abundanter : Quid petis ut detur tibi ? et pro qua re postulas ? etiam si dimidiam partem regni mei petieris, impetrabis. 7Cui respondit Esther : Petitio mea, et preces sunt ist : 8si inveni in conspectu regis gratiam, et si regi placet ut det mihi quod postulo, et meam impleat petitionem : veniat rex et Aman ad convivium quod paravi eis, et cras aperiam regi voluntatem meam. 9Egressus est itaque illo die Aman ltus et alacer. Cumque vidisset Mardochum sedentem ante fores palatii, et non solum non assurrexisse sibi, sed nec motum quidem de loco sessionis su, indignatus est valde : 10et dissimulata ira reversus in domum suam, convocavit ad se amicos suos, et Zares uxorem suam, 11et exposuit illis magnitudinem divitiarum suarum, filiorumque turbam, et quanta eum gloria super omnes principes et servos suos rex elevasset. 12Et post hc ait : Regina quoque Esther nullum alium vocavit ad convivium cum rege prter me : apud quam etiam cras cum rege pransurus sum. 13Et cum hc omnia habeam, nihil me habere puto, quamdiu videro Mardochum Judum sedentem ante fores regias. 14Responderuntque ei Zares uxor ejus, et ceteri amici : Jube parari excelsam trabem, habentem altitudinis quinquaginta cubitos, et dic mane regi ut appendatur super eam Mardochus, et sic ibis cum rege ltus ad convivium. Placuit ei consilium, et jussit excelsam parari crucem.