1Addideruntque filii Isral facere malum in conspectu Domini post mortem Aod, 2et tradidit illos Dominus in manus Jabin regis Chanaan, qui regnavit in Asor : habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram, ipse autem habitabat in Haroseth gentium. 3Clamaveruntque filii Isral ad Dominum : nongentos enim habebat falcatos currus, et per viginti annos vehementer oppresserat eos. 4Erat autem Debbora prophetis uxor Lapidoth, qu judicabat populum in illo tempore. 5Et sedebat sub palma, qu nomine illius vocabatur, inter Rama et Bethel in monte Ephraim : ascendebantque ad eam filii Isral in omne judicium. 6Qu misit et vocavit Barac filium Abinom de Cedes Nephthali : dixitque ad eum : Prcepit tibi Dominus Deus Isral : Vade, et duc exercitum in montem Thabor, tollesque tecum decem millia pugnatorum de filiis Nephthali, et de filiis Zabulon : 7ego autem adducam ad te in loco torrentis Cison, Sisaram principem exercitus Jabin, et currus ejus, atque omnem multitudinem, et tradam eos in manu tua. 8Dixitque ad eam Barac : Si venis mecum, vadam : si nolueris venire mecum, non pergam. 9Qu dixit ad eum : Ibo quidem tecum, sed in hac vice victoria non reputabitur tibi, quia in manu mulieris tradetur Sisara. Surrexit itaque Debbora, et perrexit cum Barac in Cedes. 10Qui, accitis Zabulon et Nephthali, ascendit cum decem millibus pugnatorum, habens Debboram in comitatu suo. 11Haber autem Cinus recesserat quondam a ceteris Cinis fratribus suis, filiis Hobab cognati Moysi : et tetenderat tabernacula usque ad vallem, qu vocatur Sennim, et erat juxta Cedes. 12Nuntiatumque est Sisar quod ascendisset Barac filius Abinom in montem Thabor : 13et congregavit nongentos falcatos currus, et omnem exercitum de Haroseth gentium ad torrentem Cison. 14Dixitque Debbora ad Barac : Surge, hc est enim dies, in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas : en ipse ductor est tuus. Descendit itaque Barac de monte Thabor, et decem millia pugnatorum cum eo. 15Perterruitque Dominus Sisaram, et omnes currus ejus, universamque multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac : in tantum, ut Sisara de curru desiliens, pedibus fugeret, 16et Barac persequeretur fugientes currus, et exercitum usque ad Haroseth gentium, et omnis hostium multitudo usque ad internecionem caderet. 17Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Jahel uxoris Haber Cini. Erat enim pax inter Jabin regem Asor, et domum Haber Cini. 18Egressa igitur Jahel in occursum Sisar, dixit ad eum : Intra ad me, domine mi : intra, ne timeas. Qui ingressus tabernaculum ejus, et opertus ab ea pallio, 19dixit ad eam : Da mihi, obsecro, paululum aqu, quia sitio valde. Qu aperuit utrem lactis, et dedit ei bibere, et operuit illum. 20Dixitque Sisara ad eam : Sta ante ostium tabernaculi : et cum venerit aliquis interrogans te, et dicens : Numquid hic est aliquis ? respondebis : Nullus est. 21Tulit itaque Jahel uxor Haber clavum tabernaculi, assumens pariter et malleum : et ingressa abscondite et cum silentio, posuit supra tempus capitis ejus clavum, percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad terram : qui soporem morti consocians defecit, et mortuus est. 22Et ecce Barac sequens Sisaram veniebat : egressaque Jahel in occursum ejus, dixit ei : Veni, et ostendam tibi virum quem quris. Qui cum intrasset ad eam, vidit Sisaram jacentem mortuum, et clavum infixum in tempore ejus. 23Humiliavit ergo Deus in die illo Jabin regem Chanaan coram filiis Isral : 24qui crescebant quotidie, et forti manu opprimebant Jabin regem Chanaan, donec delerent eum.